ᩉ᩠ᨾ᩶ᩣ᩠ᨿ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาเขิน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰmaːjꟲ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ม่าย หรือ หม้าย, ภาษาอีสาน หม้าย, ภาษาลาว ໝ້າຍ (หม้าย̃), ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾ᩶ᩣ᩠ᨿ (หม้าย), ภาษาไทลื้อ ᦖᦻᧉ (หฺม้าย), ภาษาไทดำ ꪢ꫁ꪱꪥ (หฺม้าย), ภาษาไทขาว ꪢꪱꪥꫂ (หฺมาย2), ภาษาไทใหญ่ မၢႆႈ (ม้าย), ภาษาไทใต้คง ᥛᥣᥭᥲ (ม้าย), ภาษาอาหม 𑜉𑜩 (มย์)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ᩉ᩠ᨾ᩶ᩣ᩠ᨿ (หม้าย)

  1. หญิงหรือชายที่คู่ครองเสียชีวิตแล้ว

คำประสม[แก้ไข]

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ᨩᩣ᩠ᨿᨪᩮᨩᩮ᩠ᨾ. (n.d.). ᩋᨽᩥᨵᩤᨶᩈᩢ᩠ᨷᩅᩰᩉᩣ᩠ᩁᨸᩖᩯᨽᩣᩈᩣᨡᩨ᩠ᨶ.

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰmaːjꟲ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ม่าย หรือ หม้าย, ภาษาอีสาน หม้าย, ภาษาลาว ໝ້າຍ (หม้าย̃), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᨾ᩶ᩣ᩠ᨿ (หม้าย), ภาษาไทลื้อ ᦖᦻᧉ (หฺม้าย), ภาษาไทดำ ꪢ꫁ꪱꪥ (หฺม้าย), ภาษาไทขาว ꪢꪱꪥꫂ (หฺมาย2), ภาษาไทใหญ่ မၢႆႈ (ม้าย), ภาษาไทใต้คง ᥛᥣᥭᥲ (ม้าย), ภาษาอาหม 𑜉𑜩 (มย์)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ᩉ᩠ᨾ᩶ᩣ᩠ᨿ (หม้าย)

  1. คนที่เป็นม่ายเพราะคู่สมรสเสียชีวิตแล้ว

คำประสม[แก้ไข]

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  • พจนานุกรมภาษาล้านนา = The Lanna dictionary (พิมพ์ครั้งที่ 2). (พ.ศ. 2550). เชียงใหม่: สถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.