ꤞꤛꤢꤩ꤭

ภาษากะยาตะวันตก

รากศัพท์

สืบทอดจากกะเหรี่ยงดั้งเดิม *sejᴬ (“ตายแล้ว, ตาย”) (Luangthongkum, 2019) หรือ *si⁴ (“idem”) (Burling, 1969), จากซิโน-ทิเบตันดั้งเดิม *səj; ร่วมเชื้อสายกับกะเหรี่ยงปะโอ သီ, กะเหรี่ยงสะกอ သံ (สี), กะเหรี่ยงโปตะวันตก ၥံၫ (theȳ)

การออกเสียง

• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /ʂje˧/

คำกริยา

ꤞꤛꤢꤩ꤭ (ษเย³)

1. ตาย