ข้ามไปเนื้อหา

Horn

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาเยอรมัน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

จากเยอรมันสูงกลาง horn จากเยอรมันสูงเก่า horn จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *horn จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *hurną จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ḱer-

ร่วมเชื้อสายกับเยอรมันต่ำ Horn, Hoorn, Hurn; Höärn (Altmärkisch); Häörn (Haön) (Münsterländisch), ดัตช์ hoorn, อังกฤษ horn, เดนมาร์ก horn และสวีเดน horn

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

Horn ก. (แข็ง, สัมพันธการก Hornes หรือ Horns, พหูพจน์ Hörner, ตัวบอกความเล็ก Hörnchen ก. หรือ Hörnlein ก.)

  1. แตร (เครื่องดนตรี)
  2. เขา (ส่วนที่ยื่นออกมาของสัตว์, แท่นบูชา ฯลฯ)
  3. คอร์เน็ต
  4. (กายวิภาคศาสตร์) กระดูกข้างขม่อม

การผันรูป

[แก้ไข]
การผันรูปของ Horn [เพศกลาง, แข็ง]
เอกพจน์ พหูพจน์
ไม่ชี้เฉพาะ ชี้เฉพาะ คำนาม ชี้เฉพาะ คำนาม
กรรตุการก ein das Horn die Hörner
สัมพันธการก eines des Hornes, Horns der Hörner
สัมปทานการก einem dem Horn, Horne1 den Hörnern
กรรมการก ein das Horn die Hörner

1ปัจจุบันพบได้ยาก, ดูหมายเหตุ.

คำลูกกลุ่ม

[แก้ไข]

คำลูกกลุ่ม

[แก้ไข]

ลูกคำ

[แก้ไข]

คำสืบทอด

[แก้ไข]
  • → รัสเซีย: горн (โกฺรน)
    • → โรมาเนีย: goarnă
  • → ยูเครน: горн (ฮอ̂รน)

คำนาม

[แก้ไข]

Horn ก. (แข็ง, สัมพันธการก Hornes หรือ Horns, พหูพจน์ Horne)

  1. เขาสัตว์ (สารที่ประกอบเป็นเขาสัตว์)

คำที่เกี่ยวข้อง

[แก้ไข]

อ่านเพิ่ม

[แก้ไข]