bókstafur

ภาษาไอซ์แลนด์

รากศัพท์

จากนอร์สเก่า bókstafr, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bōkastabaz; เทียบเท่า bók (“หนังสือ”) +‎ stafur (“ตัวอักษร”)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ˈpouːk.staːvʏr/

คำนาม

bókstafur ช. (สัมพันธการกเอกพจน์ bókstafs, กรรตุการกพหูพจน์ bókstafir)

1. ตัวอักษร

   คำพ้องความ: stafur

การผันรูป

การผันรูปของ bókstafur (เพศชาย, จากฐาน stafur)

	เอกพจน์		พหูพจน์
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ
กรรตุการก	bókstafur	bókstafurinn	bókstafir	bókstafirnir
กรรมการก	bókstaf	bókstafinn	bókstafi	bókstafina
สัมปทานการก	bókstaf	bókstafnum	bókstöfum	bókstöfunum
สัมพันธการก	bókstafs	bókstafsins	bókstafa	bókstafanna

ลูกคำ

• bókstaflegur
• bókstafstrú