consume

ภาษาอังกฤษ

รากศัพท์

สืบทอดจากอังกฤษกลาง consumen, จากฝรั่งเศสเก่า consumer, จากละติน cōnsūmere, cōnsūmō (โก̄นซู̄เมเร, โก̄นซู̄โม̄), จาก con- (โกน-, “กับ, ด้วย”) +‎ sūmō (ซู̄โม̄, “เอา; กิน, ซื้อ”), จาก sub- (ซุบ-) +‎ emō (เอโม̄, “ซื้อ, เอา”), รากศัพท์แรกสุดมาจากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁em- (“เอา, แจกจ่าย”), อาจเกี่ยวข้องกับราก *nem- (“เอาหรือมีความยุติธรรมต่อผู้อื่น”)

คำกริยา

consume (บุรุษที่สามเอกพจน์ปัจจุบันกาลสามัญ consumes, รูปกริยาขยายปัจจุบันกาล consuming, อดีตกาลสามัญ และรูปกริยาขยายอดีตกาล consumed)

1. กิน, บริโภค
2. ใช้
3. ซื้อ
4. เผาผลาญ

ลูกคำ

• consumer

คำเกี่ยวข้อง

• consumption