gió

ภาษาเวียดนาม

รากศัพท์

สืบทอดจากเวียตติกดั้งเดิม *k-jɔːʔ ~ *kʰjɔːʔ, จากออสโตรเอเชียติกดั้งเดิม *kjaːl ~ *kjɔʔ (“wind, air”); ร่วมเชื้อสายกับเหมื่อง xỏ, Arem kajɑːʔ, ปาโกะห์ cudyial, เขมร ខ្យល់ (ขฺยล̍), บะห์นัร kial และสันถาลี ᱦᱚᱭ (ห็อ̂ย).

การออกเสียง

• (ฮานอย) สัทอักษรสากล ^{(คำอธิบาย)}: [zɔ˧˦]
• (เว้) สัทอักษรสากล ^{(คำอธิบาย)}: [jɔ˨˩˦]
• (นครโฮจิมินห์) สัทอักษรสากล ^{(คำอธิบาย)}: [jɔ˦˥]
• คำพ้องเสียง: dó (ซ้อ)

• เสียง (ไซ่ง่อน):

  (file)

คำนาม

gió (ซ้อ)

1. ลม