người
ภาษาเวียดนาม
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]จากเวียตติกดั้งเดิม *ŋaaj, จากมอญ-เขมรดั้งเดิม *(m-)ŋaaj (“มนุษย์, คน”); ร่วมเชื้อสายกับเหมื่อง ngài
การออกเสียง
[แก้ไข]- (ฮานอย) สัทอักษรสากล (คำอธิบาย): [ŋɨəj˨˩]
- (เว้) สัทอักษรสากล (คำอธิบาย): [ŋɨj˦˩]
- (นครโฮจิมินห์) สัทอักษรสากล (คำอธิบาย): [ŋɨj˨˩]
คำนาม
[แก้ไข]người (เหงื่อย)
ลูกคำ
[แก้ไข]คำสรรพนาม
[แก้ไข]người (เหงื่อย)