silva

ภาษาละติน

รูปแบบอื่น

• sylva (ซึลวา)

รากศัพท์

จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *sel-, *swel- (“beam, board, frame, threshold”). ร่วมเชื้อสายกับกรีกโบราณ ὕλη (húlē, “wood, timber”) and อังกฤษเก่า syl (“sill, threshold, foundation”).

การออกเสียง

• silva: (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈsɪɫ.wa]
• silva: (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈsil.va]
• silvā: (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈsɪɫ.waː]
• silvā: (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈsil.va]

• เสียง:

  (file)

คำนาม

silva (ซิลวา) ญ. (สัมพันธการก silvae); การผันรูปที่ 1

1. ป่า

การผันรูป

First-declension คำนาม.

	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก	silva (ซิลวา)	silvae (ซิลวาเอ)
สัมพันธการก	silvae (ซิลวาเอ)	silvārum (ซิลว̄ารุม)
สัมปทานการก	silvae (ซิลวาเอ)	silvīs (ซิลวี̄ซ)
กรรมการก	silvam (ซิลวัม)	silvās (ซิลว̄าซ)
อปาทานการก	silvā (ซิลว̄า)	silvīs (ซิลวี̄ซ)
สัมโพธนการก	silva (ซิลวา)	silvae (ซิลวาเอ)

ลูกคำ

• Silvānus (ซิลว̄านุซ)
• silvāticus (ซิลว̄าตีกุซ)
• silvēscō (ซิลเว̄ซโก̄)
• silvestris (ซิลเวซต๎ริซ)
• Silvia (ซิลวีอา)
• silvicaedus (ซิลวีกาเอดุซ)
• silvicola (ซิลวีโกลา)
• silvicolens (ซิลวีโกเลนซ)
• silvicomus (ซิลวีโกมุซ)
• silvicultrīx (ซิลวีกุลต๎รี̄กซ)
• silvifragus (ซิลวีฟ๎รากฺุซ)
• silviger (ซิลวีเกฺร์)
• Silvius (ซิลวีอุซ)
• silvōsus (ซิลโว̄ซุซ)
• silvula (ซิลวูลา)

คำสืบทอด

• อัสตูเรียส: selva
• กาตาลา: selva
• อังกฤษ: sylvan, silvan
• ฝรั่งเศส: sylve
• ฟรียูลี: selve
• กาลิเซีย: silva

• อิตาลี: selva
• ออกซิตัน: selva
• โปรตุเกส: selva, silva
• โรมาเนีย: silvă
• สเปน: selva (เซลบา)

อ้างอิง

• “silva”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
• (deprecated template usage) “silva”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
• "silva", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
• “silva”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.