bark

ดูเพิ่ม: Bark

ภาษาอังกฤษ

การออกเสียง

• IPA: /baːk/
• คำอ่านภาษาไทย: เออะ บาฟทฺ
• คำอ่านภาษาอังกฤษ: a baft
• คำพ้องเสียง: barque

รากศัพท์ 1

คำนาม

bark (พหูพจน์ barks)

[1] (นับได้, นับไม่ได้) เปลือกไม้

คำสัมพันธ์

ringbark paperbark

stringybark

คำกริยา

bark

[1] (สกรรมกริยา) ลอก (เปลือกไม้), ถูกลอก

[2] (สกรรมกริยา) ถลอก

รูปกริยา

กริยาช่องที่ 1 (Infinitive)	กริยาช่องที่ 2 (Simple past)	กริยาช่องที่ 3 (Past participle)	กริยาในรูป -ing (Present participle)	สรรพนามบุรุษที่ 3 (Third-person singular simple present)
bark	barked	barked	barking	barks

รากศัพท์ 2

คำนาม

bark (พหูพจน์ barks)

[1] เสียงเห่าของสุนัข, เสียงคำราม, เสียงไอ

คำกริยา

bark

[1] (อกรรมกริยา) เห่า, คำราม, แผดเสียงก้อง

รูปกริยา

กริยาช่องที่ 1 (Infinitive)	กริยาช่องที่ 2 (Simple past)	กริยาช่องที่ 3 (Past participle)	กริยาในรูป -ing (Present participle)	สรรพนามบุรุษที่ 3 (Third-person singular simple present)
bark	barked	barked	barking	barks