blunder

ภาษาอังกฤษ

รากศัพท์

• จากภาษานอร์สโบราณ: blunda (ปิดตา) --> ภาษาอังกฤษ: blunder

การออกเสียง

• IPA: /'blʌndə(r)/
• คำอ่านภาษาไทย: บลัน เดอะ
• คำอ่านภาษาอังกฤษ: blun der

คำนาม

blunder (พหูพจน์ blunders)

[1] (นับได้) ความโง่เขลาเบาปัญญา

[2] (นับได้) ความผิดพลาด

คำพ้องความหมาย

[2] blooper, boo-boo, error, faux pas, fluff, gaffe, goof, lapse, mistake, slip, stumble, thinko

คำกริยา

to blunder

[1] (อกรรมกริยา) ทำผิดพลาด

[2] (อกรรมกริยา) งุ่มง่าม, ซุ่มซ่าม

การผัน

รูปปกติ	บุรุษที่ 3 เอกพจน์	กริยาช่องที่ 2	กริยาช่องที่ 3	กริยารูป -ing
blunder	blunders	blundered	blundered	blundering