ซัง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ซิง, ซิ่ง, ซึ่ง, ซุง, และ ซ๋ง

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ซัง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsang
ราชบัณฑิตยสภาsang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

ซัง

  1. ตอข้าวที่เกี่ยวรวงแล้ว
  2. สิ่งที่เป็นเส้นหุ้มยวงขนุน
  3. ฝักข้าวโพดที่เอาเมล็ดออกหมดแล้ว
  4. ตาที่อยู่ตามมุมของกระดานดวด เป็นที่ที่ปลอดภัย ซึ่งหมากไม่ถูกฝ่ายตรงข้ามกินและสามารถกินหมากของฝ่ายตรงข้ามได้

ภาษาเขมรเหนือ[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาไทย สั่ง

คำกริยา[แก้ไข]

ซัง

  1. สั่ง

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

เทียบภาษาเขมร សាំង (สำง)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ซัง

  1. เชื่อง
ดูเพิ่ม[แก้ไข]

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

รากศัพท์นี้ขาดหายหรือไม่สมบูรณ์ กรุณาช่วยเพิ่มเติม หรืออภิปรายที่หน้าพูดคุย

คำนาม[แก้ไข]

ซัง

  1. งูเหลือม

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

เทียบภาษาเขมร ស័ង្ខ (สังฺข)

คำนาม[แก้ไข]

ซัง

  1. หอยสังข์

ภาษาเลอเวือะตะวันตก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *caːŋ

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ซัง

  1. ช้าง

ภาษาเลอเวือะตะวันออก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *caːŋ

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ซัง

  1. ช้าง

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ซัง (คำอาการนาม การซัง)

  1. ชัง, เกลียด