монгол

ภาษามองโกเลีย

รากศัพท์

ชื่อพื้นเมือง มักจะโยงกับ монг (mong, “ความกล้าหาญ”).

การออกเสียง

• (Ulaanbaatar) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /mɔŋɢəɮ/, [ˈmɔ̙ɴɢɞ̙ɮ]

คำคุณศัพท์

монгол (mongol) (อักษรมองโกเลีย ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (moŋɣol))

1. มองโกเลีย, เกี่ยวกับมองโกเลีย

   монгол хэл ― mongol hel ― ภาษามองโกเลีย

คำนาม

монгол (mongol) (อักษรมองโกเลีย ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (moŋɣol), พหูพจน์ชี้เฉพาะ монголчууд); (regular declension)

1. ชาวมองโกเลีย, มองโกล

การผันรูป

    การผันรูปของ монгол

nominative	монгол (mongol)
genitive	монголын (mongolyn)
substantive genitive	монголд (mongold)
dative-locative	монголыг (mongolyg)
definite accusative	монголоос (mongoloos)
ablative	монголоор (mongoloor)
instrumental	монголтой (mongoltoj)
comitative	монгол руу (mongol ruu)
directional	{{{9}}}

    Impersonal-reflexive possession of монгол

general accusative	монголоо (mongoloo)
definite accusative	монголыгоо (mongolygoo)
genitive	монголынхоо (mongolynhoo)
dative-locative	монголдоо (mongoldoo)
ablative	монголоосоо (mongoloosoo)
instrumental	монголоороо (mongolooroo)
comitative	монголтойгоо (mongoltojgoo)
directional	монгол руугаа (mongol ruugaa)