ข้ามไปเนื้อหา

กะพร่องกะแพร่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
กะ-พฺร็่อง-กะ-แพฺร็่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-prɔ̂ng-gà-prɛ̂ng
ราชบัณฑิตยสภาka-phrong-ka-phraeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.pʰrɔŋ˥˩.ka˨˩.pʰrɛŋ˥˩/(สัมผัส)

คำกริยาคุณศัพท์

[แก้ไข]

กะพร่องกะแพร่ง (คำอาการนาม ความกะพร่องกะแพร่ง)

  1. ขาดวิ่น ๆ, ไม่สม่ำเสมอ, ไม่เต็มที่, ไม่ครบถ้วน, ไม่พอเพียง

คำแปลภาษาอื่น

[แก้ไข]