กะร่องกะแร่ง
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น} | กะ-ร็่อง-กะ-แร็่ง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gà-rɔ̂ng-gà-rɛ̂ng |
| ราชบัณฑิตยสภา | ka-rong-ka-raeng | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ka˨˩.rɔŋ˥˩.ka˨˩.rɛŋ˥˩/(สัมผัส) | |
คำกริยาวิเศษณ์
[แก้ไข]กะร่องกะแร่ง (คำอาการนาม ความกะร่องกะแร่ง)
- ติดห้อยอยู่นิด ๆ หน่อย ๆ, ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, ไม่สมบูรณ์
- คำพ้องความ: ร่องแร่ง
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข](1)
|