การห่วงหน้าพะวงหลัง

ภาษาไทย

รากศัพท์

การ +‎ ห่วงหน้าพะวงหลัง

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กาน-ห่วง-น่า-พะ-วง-หฺลัง k ā n – h ˋ w ŋ – n ˋ ā – b a – w ŋ – h ̥ l ạ ŋ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gaan-hùuang-nâa-pá-wong-lǎng
	ราชบัณฑิตยสภา	kan-huang-na-pha-wong-lang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kaːn˧.hua̯ŋ˨˩.naː˥˩.pʰa˦˥.woŋ˧.laŋ˩˩˦/(สัมผัส)

คำนาม

การห่วงหน้าพะวงหลัง

1. คำอาการนามของ ห่วงหน้าพะวงหลัง