คละ

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		คฺละ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	klá
	ราชบัณฑิตยสภา	khla
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰlaʔ˦˥/(สัมผัส)

คำคุณศัพท์

คละ (คำอาการนาม ความคละ)

1. ปนกัน เช่น มีทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ หรือมีทั้งดีและไม่ดี

   ผลไม้ผลเล็กผลใหญ่คละกัน

รากศัพท์ 2

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		คน-ละ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kon-lá
	ราชบัณฑิตยสภา	khon-la
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰon˧.laʔ˦˥/(สัมผัส)

คำกริยาวิเศษณ์

คละ

1. รูปเลิกใช้ของ คนละ
   • จ.ศ. 722 (พ.ศ. 1903), “พระไอยการลักษณผัวเมีย”, in ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา 3 ดวง, volume 2, พระนคร: มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง, published 2482, page 17:

     ให้ตีด้วยลวดหนังคละ ๒๕–๕๐ ที แล้วให้ทำแพลอยเสียนอกเมือง

   • จ.ศ. 999 (พ.ศ. 2180), “พระไอยการทาษ”, in ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา 3 ดวง, volume 2, พระนคร: มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง, published 2482, page 105:

     ให้เอาค่ารักษา ถ้าชายคละ ๓ ตำลึง ถ้าหญิงคละ ๒ ตำลึง