ความเบ้อเริ่ม

ภาษาไทย

รากศัพท์

ความ +‎ เบ้อเริ่ม

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		คฺวาม-เบ้อ-เริ็่ม
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kwaam-bə̂ə-rə̂m
	ราชบัณฑิตยสภา	khwam-boe-roem
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰwaːm˧.bɤː˥˩.rɤm˥˩/(สัมผัส)

คำนาม

ความเบ้อเริ่ม

1. คำอาการนามของ เบ้อเริ่ม