ประจญ

ดูเพิ่ม: ประจัญ

ภาษาไทย

มาจากภาษาเขมร ជល់ (จล่, "การต่อสู้") ប្រជល់ (ปฺรจล่ "ให้ชนกัน")

การแบ่งพยางค์		ปฺระ-จน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bprà-jon
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	pra-chon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/pra˨˩.t͡ɕon˧/^{(สัมผัส)}

ประจญ (คำอาการนาม การประจญ)