ผสม

ภาษาไทย

ยืมมาจากเขมรเก่า ផ្សំ (ผฺสํ), ផ្សម៑ (ผฺสมฺ), ផ្សំម៑ (ผฺสํมฺ), ផ្សំម (ผฺสํม), ប្សំ (ปฺสํ), ប្សំម៑ (ปฺสํมฺ), ប្សម៑ (ปฺสมฺ); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ផ្សំ (ผฺสํ), ลาว ຜະສົມ (ผะส็ม)

การแบ่งพยางค์		ผะ-สม
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	pà-sǒm
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	pha-som
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/pʰa˨˩.som˩˩˦/^{(สัมผัส)}

ผสม (คำอาการนาม การผสม)

เอามารวมกัน