รักใคร่

ภาษาไทย

รากศัพท์

รัก +‎ ใคร่

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		รัก-ไคฺร่
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	rák-krâi
	ราชบัณฑิตยสภา	rak-khrai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/rak̚˦˥.kʰraj˥˩/(สัมผัส)

คำกริยา

รักใคร่ (คำอาการนาม การรักใคร่ หรือ ความรักใคร่)

1. รัก

   พี่น้องคู่นี้รักใคร่กันดี