เอ้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การถอดเป็นอักษรโรมัน[แก้]

  • RTGS: e

การออกเสียง[แก้]

คำวิเศษณ์[แก้]

เอ้

  1. สำคัญ, หัวโจก (มักใช้ในทางตำหนิ)
    • เขาเป็นตัวเอ้ในการชวนเพื่อนหนีโรงเรียน

บรรณานุกรม[แก้]

  • ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 1431.