ข้ามไปเนื้อหา

แมง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: แมงู̱, แม่ง, และ แม๊ง

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *mlɛːŋᴬ, จากภาษาไทดั้งเดิม *m.leːŋᴬ, จากภาษาจีนยุคกลาง 螟蛉 (MC meng leng)[1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย แมง, ภาษาอีสาน แมง, ภาษาลาว ແມງ (แมง), ภาษาไทดำ ꪵꪣꪉ (แมง), ภาษาไทใต้คง ᥛᥦᥒᥰ (แม๊ง), ภาษาจ้วง mengz/nengz, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง mengz

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์แมง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmɛɛng
ราชบัณฑิตยสภาmaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mɛːŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

แมง

  1. ชื่อสัตว์ขาปล้องหลายชนิดในชั้น Arachnida เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่มีร่างกายแบ่งเป็น ๒ ส่วน คือ ส่วนหัวเชื่อมอก และส่วนท้อง มีขา ๘ หรือ ๑๐ ขา ไม่มีหนวด ไม่มีปีก
    แมงมุม
    แมงดาทะเล
    แมงป่อง
  1. Pittayaporn, Pittayawat (2014), chapter Layers of Chinese Loanwords in Proto-Southwestern Tai as Evidence for the Dating of the Spread of Southwestern Tai, in MANUSYA: Journal of Humanities, volume 20 (special issue), Bangkok: Chulalongkorn University, ISSN 0859-9920, pages 47–68.