នគរ

ภาษาเขมร

สืบทอดจากเขมรเก่าสมัยอังกอร์ នគរ (นคร) (ปรากฏครั้งประมาณปี ค.ศ. 878-977), จากสันสกฤต नगर (นคร)

การแบ่งพยางค์	ន-គ / នៈ-គៈ-រៈ.– n-g / n`-g`-r`.–
การแผลงเป็นอักษรโรมัน	nɔkɔɔ, nĕəʼkĕəʼrĕəʼ–
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}	/nɔ.ˈkɔː/ ~ /nĕəʔ.kĕəʔ.rĕəʔ.–/

នគរ • (นคร)