言語

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาจีนกลาง[แก้]

 
to speak; to say; talk; word
 
สำเนียง; ภาษา; คำพูด; บอก
ตัวเต็ม (言語)
ตัวย่อ (言语)

การออกเสียง[แก้]


การออกเสียงในภาษาจีนยุคกลาง (言語, บูรณะใหม่)
อักขระ (言), การออกเสียง 1/1

ต้นพยางค์: 疑 (31)
ท้ายพยางค์: 元
ส่วน: III

ลักษณะเปิดปิด: เปิด
วรรณยุกต์: คงระดับ (Ø)

ฝ่านเชี่ย: 語軒切
เจิ้งจาง ซั่งฟาง เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน หลี่ หรง พาน อู้ยฺหวิน เอ็ดวิน พูลลีย์แบล็งก์ หวัง ลี่ เซ่า หฺรงเฟิน
/ŋɨɐn/ /ŋɨ̯ɐn/ /ŋiɐn/ /ŋiɐn/ /ŋɨan/ /ŋĭɐn/ /ŋiɐn/
อักขระ (語), การออกเสียง 1/2

ต้นพยางค์: 疑 (31)
ท้ายพยางค์: 魚
ส่วน: III

ลักษณะเปิดปิด: เปิด
วรรณยุกต์: ยกขึ้น (X)

ฝ่านเชี่ย: 魚巨切
เจิ้งจาง ซั่งฟาง เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน หลี่ หรง พาน อู้ยฺหวิน เอ็ดวิน พูลลีย์แบล็งก์ หวัง ลี่ เซ่า หฺรงเฟิน
/ŋɨʌX/ /ŋi̯woX/ /ŋiɔX/ /ŋiɔX/ /ŋɨə̆X/ /ŋĭoX/ /ŋiɔX/
การออกเสียงในภาษาจีนเก่า (言語, บูรณะใหม่)
ระบบแบ็กซ์เตอร์-ซาการ์ท 1.1 (2014)
อักขระ ปักกิ่งมาตรฐาน
(พินอิน)
จีนยุคกลาง จีนเก่า คำแปล
yán ‹ ngjon › /*ŋa[n]/ (a particle)
yán ‹ ngjon › /*ŋa[n]/ I, we
yán ‹ ngjon › /*ŋa[n]/ speak; speech
yán ‹ ngjon › /*ŋa[r]/ tall

หมายเหตุ: เครื่องหมายที่ใช้ในภาษาจีนเก่า ระบบแบ็กซ์เตอร์-ซาร์การ์ท

  • วงเล็บ "()" หมายถึง การปรากฏอยู่ไม่แน่นอน
  • วงเล็บก้ามปู "[]" หมายถึง การระบุชี้เฉพาะไม่แน่นอน เช่น *[t] ในเสียงท้ายอาจเป็น *-t หรือ *-p ก็ได้
  • วงเล็บแหลม "<>" หมายถึง หน่วยคำเติมกลาง (อาคม)
  • ยัติภังค์ "-" หมายถึง ขอบเขตของหน่วยคำ
  • มหัพภาค "." หมายถึง ขอบเขตของพยางค์
ระบบเจิ้งจาง (2003)
อักขระ หมายเลข ส่วนประกอบ
สัทอักษร
Rime
group
Rime
subdivision
Corresponding
MC rime
จีนเก่า หมายเหตุ
14271 1 /*ŋan/
13159 0 /*ŋaʔ/
13165 0 /*ŋas/

คำนาม[แก้]

言語

  1. การพูด

อ้างอิง[แก้]

  • 2000, Shao, Jingmin (ed.), HSK Dictionary (HSK汉语水平考试词典) (in Mandarin/English), Shanghai: Huadong Teachers College Publishers, ISBN 7561720785: