錍

錍 U+930D, 錍 CJK UNIFIED IDEOGRAPH-930D ← 錌 [U+930C] CJK Unified Ideographs 錎 → [U+930E]

ภาษาร่วม

อักษรจีน

錍 (รากคังซีที่ 167, 金+8, 16 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 金竹竹十 (CHHJ), การป้อนสี่มุม 8614₀, การประกอบ ⿰釒卑)

อ้างอิง

• พจนานุกรมคังซี: หน้า 1309 อักขระตัวที่ 23
• พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 40531
• พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 1811 อักขระตัวที่ 19
• พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 6 หน้า 4222 อักขระตัวที่ 4
• ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+930D

ภาษาจีน

ตัวเต็ม		錍
ตัวย่อ		𰾎

การออกเสียง

• จีนกลาง

  (พินอิน): pī, pí (pi¹, pi²)

  (จู้อิน): ㄆㄧ, ㄆㄧˊ

• กวางตุ้ง (Jyutping): pai¹

---

• จีนกลาง
  • (จีนมาตรฐาน)⁺
    • พินอิน: pī
    • จู้อิน: ㄆㄧ
    • ทงย่งพินอิน: pi
    • เวด-ไจลส์: pʻi¹
    • เยล: pī
    • กั๋วยฺหวี่หลัวหม่าจื้อ: pi
    • พัลลาดีอุส: пи (pi)
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา^{(คำอธิบาย)}: /pʰi⁵⁵/
      
  • (จีนมาตรฐาน)⁺
    • พินอิน: pí
    • จู้อิน: ㄆㄧˊ
    • ทงย่งพินอิน: pí
    • เวด-ไจลส์: pʻi²
    • เยล: pí
    • กั๋วยฺหวี่หลัวหม่าจื้อ: pyi
    • พัลลาดีอุส: пи (pi)
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา^{(คำอธิบาย)}: /pʰi³⁵/
• กวางตุ้ง
  • (กวางตุ้งมาตรฐาน, กว่างโจว–ฮ่องกง)
    • ยฺหวืดเพ็ง: pai¹
    • เยล: pāi
    • เพ็งยั้ม: pai¹
    • อักษรโรมันมณฑลกวางตุ้ง: pei¹
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา ^(key): /pʰɐi̯⁵⁵/

---

• จีนยุคกลาง: pjie, phej

สัมผัส
อักขระ	錍	錍
การออกเสียงที่	1/2	2/2
ต้นพยางค์ (聲)	幫 (1)	滂 (2)
ท้ายพยางค์ (韻)	支 (11)	齊 (39)
วรรณยุกต์ (調)	Level (Ø)	Level (Ø)
พยางค์เปิด/ปิด (開合)	Open	Open
ส่วน (等)	III	IV
ฝ่านเชี่ย	府移切	匹迷切
แบกซเตอร์	pjie	phej
การสืบสร้าง
เจิ้งจาง ซ่างฟาง	/piᴇ/	/pʰei/
พาน อู้ยฺหวิน	/piɛ/	/pʰei/
ซ่าว หรงเฟิน	/pjɛ/	/pʰɛi/
เอดวิน พุลลีย์แบลงก์	/piə̆/	/pʰɛj/
หลี่ หรง	/pie/	/pʰei/
หวาง ลี่	/pǐe/	/pʰiei/
เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน	/pie̯/	/pʰiei/
แปลงเป็นจีนกลาง ที่คาดหมาย	bī	pī
แปลงเป็นกวางตุ้ง ที่คาดหมาย	bei1	pai1

• จีนเก่า

  (เจิ้งจาง): /*pʰeː/, /*pe/

ระบบเจิ้งจาง (2003)
อักขระ	錍	錍
การออกเสียงที่	1/2	2/2
หมายเลข	360	376
ส่วนประกอบ สัทศาสตร์	卑	卑
กลุ่มสัมผัส	支	支
กลุ่มย่อยสัมผัส	0	0
สัมผัสจีนยุคกลาง ที่สอดคล้อง	磇	卑
จีนเก่า	/*pʰeː/	/*pe/