Belgique

ดูเพิ่ม: belgique

ภาษาฝรั่งเศส

รากศัพท์

Originally an adjective, borrowed from ละติน Belgicus (เบลกฺีกุซ); morphologically, จาก Belge +‎ -ique. Noun use arose by แม่แบบ:ellipsis.

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /bɛl.ʒik/

• เสียง:

  (file)

• สัมผัส: -ik

คำวิสามานยนาม

Belgique ญ.

1. เบลเยียม

   คำพ้องความ: (verlan) Gelbique

2. (historical, เลิกใช้) เนเธอร์แลนด์

   คำพ้องความ: Pays-Bas

3. (historical, เลิกใช้) กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ (Low Countries)

   คำพ้องความs: Pays-Bas, Benelux

คำเกี่ยวข้อง

• belge
• belgicisme
• belgitude

คำสืบทอด

• → เปอร์เซีย: بلژیک (belžik)
• → ตุรกีแบบออตโตมัน: بلچیقه (belçika)
  • > ตุรกี: Belçika (inherited)
  • → อาเซอร์ไบจาน: Belçika
  • → ตาตาร์แบบไครเมีย: Belçika
• → เคิร์ดตอนกลาง: بەلجیکا (belcîka)
• → อาหรับ: بِلْجِيكَا (บิลญีกา)