aere

ดูเพิ่ม: aeré และ aère

ภาษาโปรตุเกส

คำกริยา

aere

1. การผันรูปของ aerar:
   1. บุรุษที่หนึ่ง/บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาสมมุติ
   2. บุรุษที่สาม เอกพจน์ มาลาสั่ง

ภาษาละติน

รากศัพท์ 1

การออกเสียง

• (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈaː.ɛ.rɛ]
• (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈaː.e.re]

คำนาม

āere (อ̄าเอเร) ช. หรือ ญ.

1. อปาทานการก เอกพจน์ของ āēr (อ̄าเอ̄ร์, “อากาศ”)

รากศัพท์ 2

การออกเสียง

• (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈae̯.rɛ]
• (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈɛː.re]

คำนาม

aere (อาเอเร) ก.

1. อปาทานการก เอกพจน์ของ aes (อาเอซ, “ทองแดง, สำริด”)

ภาษาสเปน

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /aˈeɾe/ [aˈe.ɾe]
• สัมผัส: -eɾe
• การแบ่งพยางค์: a‧e‧re

คำกริยา

aere • (อาเอเร)

1. การผันรูปของ aerar (อาเอราร์):
   1. บุรุษที่หนึ่ง/บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาสมมุติ
   2. บุรุษที่สาม เอกพจน์ มาลาสั่ง

ภาษาอิตาลี

รูปแบบอื่น

• aiere, aire, are (โบราณ)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ˈa.e.re/
• สัมผัส: -aere
• การแบ่งพยางค์: à‧e‧re

รากศัพท์ 1

ยืมมาจากละติน āerem (อ̄าเอเรม, “อากาศ”); เทียบซิซิลี aira; ดูที่ aria

คำนาม

aere ช. (พหูพจน์ aeri)

1. (ร้อยกรอง) อากาศ

   คำพ้องความ: aria

   • แม่แบบ:RQ:it:Commedia

รากศัพท์ 2

จากฝรั่งเศสเก่า aire (“appearance, semblance”); ร่วมรากกับ are

คำนาม

aere ช. หรือ ญ. (พหูพจน์ aeri) (โบราณ)

1. สภาพปรากฏ, รูปลักษณ์

   คำพ้องความ: aspetto

2. ธรรมชาติ, อุปนิสัย

   คำพ้องความ: indole, natura

คำสลับอักษร

• aree

ภาษาอินเทอร์ลิงกวา

คำนาม

aere (พหูพจน์ aeres)

1. อากาศ

ภาษาเอสโตเนีย

คำนาม

aere

1. ภาคยการก พหูพจน์ของ aer