จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
disgrace (พหูพจน์ disgraces)
- ความเสื่อมเสีย
- ความน่าอดสู
- การขายหน้า
disgrace (บุรุษที่สามเอกพจน์ปัจจุบันกาลสามัญ disgraces, รูปกริยาขยายปัจจุบันกาล disgracing, อดีตกาลสามัญ และรูปกริยาขยายอดีตกาล disgraced)
- การถอดถอนยศถาบรรดาศักดิ์
