natura

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาละติน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากnāscor, gnāscor (เกิด).

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:la-nominal บรรทัดที่ 2484: The parameter "2" is not used by this template.

  1. ธรรมชาติ

การผันรูป[แก้ไข]

การผันรูปที่หนึ่ง

การก เอกพจน์ พหูพจน์
กรรตุการก
(nominative)
nātūra nātūrae
สัมพันธการก
(genitive)
nātūrae nātūrārum
สัมปทานการก
(dative)
nātūrae nātūrīs
กรรมการก
(accusative)
nātūram nātūrās
อปาทานการก
(ablative)
nātūrā nātūrīs
สัมโพธนการก
(vocative)
nātūra nātūrae

คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำสืบทอด[แก้ไข]

  • แอลเบเนีย: natyrë
  • กาลิเซีย: natura
  • ไอริช: nádúr
  • อิตาลี: natura
  • ฝรั่งเศสเก่า: nature
    • อังกฤษ: nature
    • ฝรั่งเศส: nature
  • สเปนเก่า: natura
  • โปรตุเกส: natura
  • โรมาเนีย: natură
  • โรมานช์: natüra, nateira, natira
  • รัสเซีย: нату́ра (นาตูรา)
  • สวีเดน: natur
  • โปแลนด์: natura

อ้างอิง[แก้ไข]

  • natura”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • natura”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • natura in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • to die a natural death: debitum naturae reddere (Nep. Reg. 1)
    • to devote oneself to the study of a natural science: se conferre ad naturae investigationem
    • innate goodness, kindness: naturae bonitas (Off. 1. 32. 118)
    • natural advantages: naturae bona
    • (ambiguous) creation; nature: rerum natura or simply natura
    • (ambiguous) climate: caelum or natura caeli
    • (ambiguous) the natural position of a place: natura loci
    • (ambiguous) natural gifts: natura et ingenium
    • (ambiguous) to do a thing which is not one's vocation, which goes against the grain: adversante et repugnante natura or invitā Minervā (ut aiunt) aliquid facere (Off. 1. 31. 110)
    • (ambiguous) to have a natural propensity to vice: natura proclivem esse ad vitia
    • (ambiguous) character: natura et mores; vita moresque; indoles animi ingeniique; or simply ingenium, indoles, natura, mores
    • (ambiguous) Nature has implanted in all men the idea of a God: natura in omnium animis notionem dei impressit (N. D. 1. 16. 43)
    • (ambiguous) to reconnoitre the ground: loca, regiones, loci naturam explorare
    • (ambiguous) a town with a strong natural position: oppidum natura loci munitum (B. G. 1. 38)
  • natura”, in William Smith et al., editor (1890) A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

ภาษาอิตาลี[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

natura ญ. (พหูพจน์ nature)

  1. ธรรมชาติ