perfect passive participle

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาอังกฤษ[แก้]

คำนาม[แก้]

perfect passive participle (พหูพจน์ perfect passive participles)

  1. (ไวยากรณ์) ชนิดของคำ (part of speech) ชนิดหนึ่ง พบได้ในบางภาษา เช่น ภาษาละติน แต่ไม่พบในภาษาอังกฤษ ซึ่งคำชนิดนี้ทำหน้าที่บ่งชี้ว่าเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในกาลอดีต (past tense) แล้ว
    (ภาษาละติน) Puer portātus
    เด็กชาย ผู้ถูกอุ้มไปแล้ว