اسم

ภาษาอาหรับ

รากศัพท์ 1

จากเซมิติกดั้งเดิม *šim-, จากแอฟโฟรเอเชียติกดั้งเดิม *sim- (“ชื่อ”); Leveled in Arabic to the roots و س م (ว ซ ม) and س م و (ซ ม ว).

ร่วมเชื้อสายกับฮีบรู שם (shém), อัมฮารา ስም (sɨm).

การออกเสียง

สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ism/
เสียง: (file)
- (Gulf) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ɪ.sɪm/

คำนาม

اِسْم (อิซม) ช. (พหูพจน์ أَسْمَاء (อัซมาอ) หรือ أَسَامٍ (อะซามิน, construct state أَسَامِي (อะซามี)))

ชื่อ, นาม
مَا ٱسْمُكَ؟ ― มา ซมุกะ? ― What is your name?

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ― บิซมิ อัลลาฮิ ล-รัฮมานิ ล-ระฮีมิ ― in the name of God, the Merciful, the Compassionate

بِسْمِ ٱلْآبِ وَٱلِٱبْنِ وَٱلرُّوحِ ٱلْقُدُسِ ― บิซมิ ล-อาบิ วัล-อิบนิ วัล-รูฮิ ล-กุดุซิ ― In the name of the Father, the Son, and the Holy Ghost
สมญา, ฉายา
ชื่อเสียง, เกียรติยศ
(ไวยากรณ์) คำนาม (รวมทุกประเภทไปถึงคำสรรพนามและคำอื่นที่ใช้เป็นคำนาม)

การผันรูป

การผันรูปของคำนาม اِسْم (ism)
เอกพจน์	basic เอกพจน์ triptote
เอกพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	اِسْم ism	الِاسْم al-ism	اِسْم ism
กรรตุการก	اِسْمٌ ismun	الِاسْمُ al-ismu	اِسْمُ ismu
กรรมการก	اِسْمًا isman	الِاسْمَ al-isma	اِسْمَ isma
สัมพันธการก	اِسْمٍ ismin	الِاسْمِ al-ismi	اِسْمِ ismi
ทวิพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	اِسْمَيْن ismayn	الِاسْمَيْن al-ismayn	اِسْمَيْ ismay
กรรตุการก	اِسْمَانِ ismāni	الِاسْمَانِ al-ismāni	اِسْمَا ismā
กรรมการก	اِسْمَيْنِ ismayni	الِاسْمَيْنِ al-ismayni	اِسْمَيْ ismay
สัมพันธการก	اِسْمَيْنِ ismayni	الِاسْمَيْنِ al-ismayni	اِسْمَيْ ismay
พหูพจน์	basic พหูพจน์ triptote‎; พหูพจน์ diptote in ـٍ (-อิน)
พหูพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	أَسْمَاء‎; أَسَامِي ʔasmāʔ‎; ʔasāmī	الْأَسْمَاء‎; الْأَسَامِي al-ʔasmāʔ‎; al-ʔasāmī	أَسْمَاء‎; أَسَامِي ʔasmāʔ‎; ʔasāmī
กรรตุการก	أَسْمَاءٌ‎; أَسَامٍ ʔasmāʔun‎; ʔasāmin	الْأَسْمَاءُ‎; الْأَسَامِي al-ʔasmāʔu‎; al-ʔasāmī	أَسْمَاءُ‎; أَسَامِي ʔasmāʔu‎; ʔasāmī
กรรมการก	أَسْمَاءً‎; أَسَامِيَ ʔasmāʔan‎; ʔasāmiya	الْأَسْمَاءَ‎; الْأَسَامِيَ al-ʔasmāʔa‎; al-ʔasāmiya	أَسْمَاءَ‎; أَسَامِيَ ʔasmāʔa‎; ʔasāmiya
สัมพันธการก	أَسْمَاءٍ‎; أَسَامٍ ʔasmāʔin‎; ʔasāmin	الْأَسْمَاءِ‎; الْأَسَامِي al-ʔasmāʔi‎; al-ʔasāmī	أَسْمَاءِ‎; أَسَامِي ʔasmāʔi‎; ʔasāmī

ลูกคำ

اَلْأَسْمَاء الْخَمْسَة (อัล-อัซมาอ อัล-คัมซะ, “the five nouns”)
اِسْم آلَة (อิซม อาละ, “nomen instrumenti”)
اِسْم إِشَارَة (อิซม อิชาระ, “pronomen demonstrativum”)
اِسْم اِسْتِفْهَام (อิซม อิซติฟฮาม, “pronomen interrogativum”)
اِسْم تَفْضِيل (อิซม ตัฟฎีล, “elativus”)
اِسْم جَمْع (อิซม ญัมอ, “nomen generis”)
اِسْم جِنْس (อิซม ญินซ, “nomen appellativum”)
اِسْم جِنْس إِفْرَادِيّ (อิซม ญินซ อิฟราดิยย)
اِسْم جِنْس جَمْعِيّ (อิซม ญินซ ญัมอิยย)
اِسْم زَمَان (อิซม ซะมาน, “nomen temporis”)
اِسْم عَدَد (อิซม อะดัด, “nomen numeri”)
اِسْم عَلَم (อิซม อะลัม, “nomen proprium”)
اِسْم فَاعِل (อิซม ฟาอิล, “participium activum”)
اِسْم مَرَّة (อิซม มัรระ, “nomen vicis”)
اِسْم مَفْعُول (อิซม มัฟอูล, “participium passivum”)
اِسْم مَقْصُور (อิซม มักศูร, “noun ending in ى or ا”)
اِسْم مَكَان (อิซม มะกาน, “nomen loci”)
اِسْم مَنْقُوص (อิซม มันกูศ, “noun ending in ـٍ (-อิน)”)
اِسْم مَوْصُول (อิซม มัวศูล, “pronomen relativum”)
اِسْم نَوْع (อิซม นัวอ, “nomen speciei”)
اِسْم هَيْئَة (อิซม ฮัยอะ, “nomen speciei”)
اِسْم وَحْدَة (อิซม วัฮดะ, “nomen unitatis”)
اِسْم وِعَاء (อิซม วิอาอ, “nomen vasis”)
اِسْمِيّ (อิซมิยย, “nominal, titular”)

คำสืบทอด

อาหรับแบบไซปรัส: ism
อาหรับแบบอียิปต์: اسم (ism)
อาหรับแบบฮิญาซ: اسم (isim)
มอลตา: isem
อาหรับแบบโมร็อกโก: اسم (ism)
อาหรับแบบตูนิเซีย: اسم (ism)
→ อาเซอร์ไบจาน: isim
→ เปอร์เซียคลาสสิก: اِسْم
→ มาเลเซีย: isim
→ สวาฮีลี: isimu

รากศัพท์ 2

ดูรากศัพท์ที่คำหลัก

คำกริยา

اسم (transliteration needed)

For Arabic lemma 'سما', couldn't fetch contents for page when looking for form I; page may not exist

อ่านเพิ่ม

Freytag, Georg (1833), “اسم”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum‎ (in ละติน), volume 2, Halle: C. A. Schwetschke, pages 359–360
Carter, Michael George (2017), “The Seven Deadly Sins of Arabic Studies”, in Manuel Sartori, Manuela E. B. Giolfo, Philippe Cassuto, editors, Approaches to the History and Dialectology of Arabic in Honor of Pierre Larcher (Studies in Semitic Languages and Linguistics; 88), Leiden: Brill, →ISBN, pages 519–521
Kasher, Almog (1 ตุลาคม 2009), “Term Ism in Medieval Arabic Grammatical Tradition: A Hyponym of Itself”, in Journal of Semitic Studies‎, Oxford Academix, retrieved 26 October 2018
Wehr, Hans (1979), “سم”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN