ชื่อ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɟɤːᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC d͡zɨH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน ซื่อ, ภาษาลาว ຊື່(ซื่), ภาษาคำเมือง ᨩᩨ᩵(ชื่), ภาษาไทลื้อ ᦋᦹᧈ(ชื่), ภาษาไทใหญ่ ၸိုဝ်ႈ(จึ้ว), ภาษาอาหม 𑜋𑜢𑜤𑜈𑜫(จึบ์) หรือ 𑜋𑜥(จู)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชื่อ
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰɯː˥˩/

คำนาม[แก้]

ชื่อ

  1. คำที่ตั้งขึ้นสำหรับเรียกคน สัตว์ สถานที่ และสิ่งของโดยทั่ว ๆ ไปหรือโดยเฉพาะเจาะจง
  2. เกียรติยศ
    มีชื่อ
    เสียชื่อ