คน

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย คน
สัทอักษรสากล /kʰon˧/
คำพ้องเสียง คนธ์
คล

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

คน ‎(คำลักษณนาม คน)

  1. มนุษย์
  2. คำใช้ประกอบคำนามหรือคำกริยาแสดงว่าเป็นผู้ที่เกี่ยวข้องกับสิ่ง อาการ สภาพ หรือมีลักษณะหรือเป็นอย่างนั้น[1]
    • คนข่าว, คนทีวี, คนเบื้องหลัง, คนสวน, คนส่งของ, คนขับรถ, คนเลี้ยงเด็ก, คนรับใช้, คนง่อย, คนพิการ, คนโกง

ดูเพิ่ม[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

คำกริยา[แก้]

คน ‎(คำอาการนาม การคน)

  1. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่างให้เข้ากัน

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม ๓ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, หน้า 29.