คุ้น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɡunᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຄຸ້ນ (คุ้น),ภาษาจ้วงใต้ kunj

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คุ้น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkún
ราชบัณฑิตยสภาkhun
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰun˦˥/

คำกริยา[แก้ไข]

คุ้น (คำอาการนาม การคุ้น หรือ ความคุ้น)

  1. รู้จักชอบพอกันมานาน
    เป็นคนคุ้นกัน
  2. เคยผ่านหูหรือผ่านตาบ่อย
    คุ้นหน้า
    คุ้นตา
    คุ้นหู