มา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ มา
สัทอักษรสากล /maː˧/
คำพ้องเสียง มาห์

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาบาลี มา; เทียบภาษาสันสกฤต मास् (มาสฺ)

คำนาม[แก้]

มา

  1. ดวงจันทร์

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰmaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨾᩣ (มา), ภาษาลาว ມາ (มา), ภาษาไทลื้อ ᦙᦱ (มา), ภาษาไทใต้คง ᥛᥣᥰ (ม๊า), ภาษาไทใหญ่ မႃး (ม๊า), ภาษาอาหม 𑜉𑜠 (มะ) หรือ 𑜉𑜡 (มา) หรือ 𑜉𑜡𑜠 (มาะ), ภาษาจ้วง maz

คำกริยา[แก้]

มา (คำอาการนาม การมา)

  1. เคลื่อนออกจากที่เข้าหาตัวผู้พูด
    มานี่มาหาฉันหน่อย
    เขาบอกว่าจะมาแล้วไม่มา
  2. ใช้ในการเขียนจดหมายทางการ ใช้แสดงทิศทางสู่ตัวผู้ที่เขียนถึง
    พรุ่งนี้ผมจะมาหาคุณ

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

มา

  1. เป็นคำประกอบกริยาแสดงทิศทางเข้าหาตัวผู้พูด
    หันมาทางนี้
    เอามานี่
  2. เป็นคำประกอบกริยาแสดงอาการที่ต่อเนื่องเรื่อยมาถึงปัจจุบัน
    ความเป็นมา
    อยู่มาวันหนึ่ง
    ส่งหนังสือบอกข่าวมา
คำตรงข้าม[แก้]
คำแปลภาษาอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]