มา

ดูเพิ่ม: ʼมา และ ม้า

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		มา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	maa
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ma
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/maː˧/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		มาห์

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰmaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾᩣ (มา), เขิน ᨾᩣ (มา), อีสาน มา, ลาว ມາ (มา), ญ้อ มา, ไทลื้อ ᦙᦱ (มา), ไทดำ ꪣꪱ (มา), ไทขาว ꪝꪱ, ไทใหญ่ မႃး (ม๊า), ไทใต้คง ᥛᥣᥰ (ม๊า), อ่ายตน မ︀ႃ (มา), พ่าเก မ︀ႃ (มา), อาหม 𑜉𑜠 (มะ) หรือ 𑜉𑜡 (มา) หรือ 𑜉𑜡𑜠 (มาะ), จ้วง maz

คำกริยา

มา (คำอาการนาม การมา)

เคลื่อน ออก จาก ที่เข้า หา ตัว ผู้พูด
มานี่มาหาฉันหน่อย

เขาบอกว่าจะมาแล้วไม่มา
ใช้ใน การเขียน จดหมาย ทางการ ใช้แสดง ทิศทาง สู่ตัวผู้ที่เขียน ถึง
พรุ่งนี้ผมจะมาหาคุณ

คำกริยาวิเศษณ์

มา

เป็น คำ ประกอบ กริยาแสดงทิศทางเข้าหาตัวผู้พูด
หันมาทางนี้

เอามานี่
เป็นคำประกอบกริยาแสดงอาการที่ต่อเนื่อง เรื่อยมาถึงปัจจุบัน
ความเป็นมา

อยู่มาวันหนึ่ง

ส่งหนังสือบอกข่าวมา

คำตรงข้าม

ไป

คำแปลภาษาอื่น

เคลื่อนที่เข้าหา

คำเมือง: ᨾᩣ (nod) (มา)
ไทดำ: ꪣꪱ (blt) (มา)
ไทใหญ่: မႃး (shn) (ม๊า)
ลาว: ມາ (lo) (มา)
อังกฤษ: come (en) (คัม)

รากศัพท์ 2

ยืมมาจากบาลี มา; เทียบสันสกฤต मास् (มาสฺ)

คำนาม

มา

(ร้อยกรอง) ดวงจันทร์

ภาษาเขมรเหนือ

รากศัพท์

รากศัพท์นี้ขาดหายหรือไม่สมบูรณ์ กรุณาช่วยเพิ่มเติม หรืออภิปรายที่หน้าพูดคุย

การออกเสียง

สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /maː/

เลข

มา

หนึ่ง (ใช้เป็นจำนวนนับ)

คำพ้องความ

มฺูย

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

(เชียงใหม่) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /maː˧˧/

คำกริยา

มา (คำอาการนาม ก๋ารมา หรือ ก๋านมา)

(อกรรม) รูปแบบอื่นของ ᨾᩣ (มา)

คำกริยาวิเศษณ์

มา

รูปแบบอื่นของ ᨾᩣ (มา)

ภาษาญ้อ

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰmaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾᩣ (มา), เขิน ᨾᩣ (มา), อีสาน มา, ลาว ມາ (มา), ไทลื้อ ᦙᦱ (มา), ไทดำ ꪣꪱ (มา), ไทขาว ꪝꪱ, ไทใหญ่ မႃး (ม๊า), ไทใต้คง ᥛᥣᥰ (ม๊า), อ่ายตน မ︀ႃ (มา), พ่าเก မ︀ႃ (มา), อาหม 𑜉𑜠 (มะ) หรือ 𑜉𑜡 (มา) หรือ 𑜉𑜡𑜠 (มาะ), จ้วง maz

การออกเสียง

(สว่างแดนดิน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /maː˨˨/

คำกริยา

มา

มา

คำกริยาวิเศษณ์

มา

มา

ภาษาบาลี

รูปแบบอื่น

เขียนด้วยอักษรอื่น

(อักษรละติน) mā
(อักษรพราหมี) 𑀫𑀸 (มา)
(อักษรเทวนาครี) मा (มา)
(อักษรเบงกอล) মা (มา)
(อักษรสิงหล) මා (มา)
(อักษรพม่า) မာ (มา) หรือ မႃ (มา)
(อักษรไทธรรม) ᨾᩣ (มา)
(อักษรลาว) ມາ (มา)
(อักษรเขมร) មា (มา)
(อักษรจักมา)

คำอนุภาค

มา

อย่า, ห้าม

คำกริยาวิเศษณ์

มา

อย่า

คำนาม

มา ญ.

การผันรูป

ตารางการผันรูปของ "มา" (เพศหญิง)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	มา	มาโย หรือ มา
กรรมการก (ทุติยา)	มํ	มาโย หรือ มา
กรณการก (ตติยา)	มาย	มาหิ หรือ มาภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	มาย	มานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	มาย	มาหิ หรือ มาภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	มาย	มานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	มาย หรือ มายํ	มาสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	เม	มาโย หรือ มา

ภาษาอีสาน

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰmaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾᩣ (มา), เขิน ᨾᩣ (มา), ลาว ມາ (มา), ไทลื้อ ᦙᦱ (มา), ไทดำ ꪣꪱ (มา), ไทขาว ꪝꪱ, ไทใหญ่ မႃး (ม๊า), ไทใต้คง ᥛᥣᥰ (ม๊า), อ่ายตน မ︀ႃ (มา), พ่าเก မ︀ႃ (มา), อาหม 𑜉𑜠 (มะ) หรือ 𑜉𑜡 (มา) หรือ 𑜉𑜡𑜠 (มาะ), จ้วง maz

การออกเสียง

(ขอนแก่น) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /maː˧˦˩/

คำกริยา

มา (คำอาการนาม การมา)

มา

คำกริยาวิเศษณ์

มา

มา