เป็น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *m̩.pelᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨸᩮ᩠ᨶ (เปน), ภาษาลาว ເປັນ (เปัน), ภาษาไทลื้อ ᦔᦲᧃ (ปีน), ภาษาไทใต้คง ᥙᥥᥢ (เปน), ภาษาไทใหญ่ ပဵၼ် (เปน), ภาษาอาหม 𑜈𑜢𑜃𑜫 (บิน์), ภาษาจ้วง baenz, ภาษาแสก พั๊น

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เป็น
สัทอักษรสากล /pen˧/

คำกริยา[แก้]

เป็น (คำอาการนาม การเป็น)

  1. คำกริยาสำหรับแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำกับคำ เพื่อให้เห็นว่าคำหน้าและคำหลังมีภาวะ คือ ความมี ความเป็น เกี่ยวข้องกันอย่างไร
    ท่านเป็นเจ้า
    เขาเป็นนาย

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

เป็น

  1. สามารถ, ได้
    เต้นเป็น
    รำเป็น

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

เป็น (คำอาการนาม ความเป็น)

  1. ยังมีชีวิตอยู่, ยังไม่ตาย
    ปลาเป็น
  2. ประหนึ่ง
    ทำเป็นบ้า