ตาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ตาย
สัทอักษรสากล /taːj˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *p.taːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຕາຍ (ตาย̃), ภาษาไทลื้อ ᦎᦻ (ตาย), ภาษาไทใหญ่ တၢႆ (ตาย), ภาษาอาหม 𑜄𑜩 (ตย์), ภาษาจ้วง dai; เทียบภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *(m-)atay (ตาย)

คำกริยา[แก้]

ตาย (คำอาการนาม การตาย หรือ ความตาย)

  1. สิ้นใจ, สิ้นชีวิต, ไม่เป็นอยู่ต่อไป, สิ้นสภาพของการมีชีวิต
    สภาวะสมองตาย
  2. เคลื่อนไหวไม่ได้
    มือตาย
    ตีนตาย
  3. ไม่เดินเพราะเครื่องเสียหรือหยุดเป็นต้น
    รถยนต์ตาย
    นาฬิกาตาย
  4. ยืนแต้มอยู่อย่างเดียว
    ลูกเต๋าตายหก
  5. ลักษณะที่ประตูในการเล่นการพนันบางประเภท เช่น โป ถั่ว ไม่ออกเลย หรือนานจึงจะออกสักครั้งหนึ่ง
  6. ผิดตามที่กติกากำหนดไว้ในการเล่นกีฬาหรือการละเล่นบางชนิด

คำพ้องความหมาย[แก้]

ดูที่ อรรถาภิธาน:ตาย

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

ตาย

  1. คำประกอบท้ายประโยคหรือหน้าประโยค หมายความว่า แย่, เต็มที, ยิ่งนัก
    ร้อนจะตาย
    ตายละทีนี้

คำอุทาน[แก้]

ตาย

  1. คำเปล่งเสียงแสดงความตกใจหรือประหลาดใจเป็นต้น
    อุ๊ยตาย
    ตายแล้ว