ตาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtaai
ราชบัณฑิตยสภาtai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/taːj˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *p.taːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຕາຍ (ตาย̃), ภาษาไทลื้อ ᦎᦻ (ตาย), ภาษาไทใหญ่ တၢႆ (ตาย), ภาษาไทดำ ꪔꪱꪥ (ตาย), ภาษาอาหม 𑜄𑜩 (ตย์), ภาษาจ้วง dai; เทียบภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *(m-)aCay (ตาย)

คำกริยา[แก้ไข]

ตาย (คำอาการนาม การตาย หรือ ความตาย)

  1. สิ้นใจ, สิ้นชีวิต, ไม่เป็นอยู่ต่อไป, สิ้นสภาพของการมีชีวิต
    สภาวะสมองตาย
  2. เคลื่อนไหวไม่ได้
    มือตาย
    ตีนตาย
  3. ไม่เดินเพราะเครื่องเสียหรือหยุดเป็นต้น
    รถยนต์ตาย
    นาฬิกาตาย
  4. ยืนแต้มอยู่อย่างเดียว
    ลูกเต๋าตายหก
  5. ลักษณะที่ประตูในการเล่นการพนันบางประเภท เช่น โป ถั่ว ไม่ออกเลย หรือนานจึงจะออกสักครั้งหนึ่ง
  6. ผิดตามที่กติกากำหนดไว้ในการเล่นกีฬาหรือการละเล่นบางชนิด

คำพ้องความ[แก้ไข]

ดูที่ อรรถาภิธาน:ตาย

คำประสม[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ตาย

  1. (ภาษาปาก, อติพจน์, sarcastic) คำประกอบท้ายประโยคหรือหน้าประโยค หมายความว่า แย่, เต็มที, ยิ่งนัก
    ร้อนจะตาย
    ตายละทีนี้

คำอุทาน[แก้ไข]

ตาย

  1. คำเปล่งเสียงแสดงความตกใจหรือประหลาดใจเป็นต้น
    อุ๊ยตาย
    ตายแล้ว