เสีย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เสีย
สัทอักษรสากล /sia̯˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເສຍ (เสย̃), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ภาษาไทใหญ่ သေ (เส)

คำกริยา[แก้]

เสีย (คำอาการนาม การเสีย)

  1. เสื่อมลงไป, ทำให้เลวลงไป
    ผลของการทำชั่วอาจทำให้เสียเกียรติทั้งตนเองและครอบครัว
    อย่าทำให้บริษัทของเราเสียชื่อก็แล้วกัน
    ทำตัวอย่างนี้เสียศักดิ์ศรีลูกผู้ชายหมด
  2. สูญไป, หมดไป, สิ้นไป
    อุบัติเหตุในครั้งนั้นทำให้เขาเสียแขน'ไปข้างหนึ่ง แต่ยังโชคดีที่ไม่ถึงกับเสียชีวิต
    การพนันอาจทำให้เสียทรัพย์ไปอย่างรวดเร็ว
  3. ชำรุด
    ถนนในหมู่บ้านเสียนานแล้ว ทางการยังไม่มาซ่อมแซมเลย
  4. ใช้ไม่ได้
    น้ำท่วมครั้งนี้ทำเอาเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านเสียหมดทุกอย่าง
    เมื่อตะกี้เจอรถเสียกลางทาง ก็เลยต้องลงไปช่วย
  5. ยับเยิน, ย่อยยับ
    ปีนี้ฝนแล้งจัดเรือกสวนไร่นาเสียหมด
  6. บูด
    แกงหม้อนี้เสียหมดทั้งหม้อ
  7. เน่า
    ผลไม้เข่งนี้เสียแล้ว
  8. ไม่ดี
    ราขึ้น ขนมปังจึงเสียหมดทั้งแถว
    เธอดัดผมบ่อยเกินไป ทำให้ผมเสีย
  9. จ่ายเงิน, ชำระเงิน
    การเสียภาษีเป็นหน้าที่ของท่าน
    พี่สาวออกไปเสียค่าโทรศัพท์ที่องค์การฯ
  10. หมดทรัพย์สินไปเพราะการพนัน
  11. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไป)
    เขาเสียไปหลายปีแล้ว
  12. (โบราณ) ทิ้ง
    ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก
    - จาก สุภาษิตพระร่วง
    เสียไฟเป่าหิ่งห้อย
    - จาก ลิลิตพระลอ

คำพ้องความหมาย[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

เสีย (คำอาการนาม ความเสีย)

  1. ที่ไม่ดี
    เด็กอะไรนิสัยเสียมาก
    น้ำในคลองหลังบ้านเป็นน้ำเสีย อย่าให้เด็ก ๆ ลงไปเล่นกันล่ะ
  2. พิการ
    การมองดวงอาทิตย์โดยตรงเป็นเวลานาน อาจทำให้ตาเสียได้
  3. บูด
    อย่ากินแกงเสีย จะปวดท้อง

รากศัพท์ 2[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເສຍ (เสย̃), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ภาษาไทใหญ่ သေ (เส)

คำอนุภาค[แก้]

เสีย

  1. เน้นความหมายหรือให้เสร็จไป (ประกอบท้ายกริยาหรือวิเศษณ์)
    กินเสีย
    มัวไปช้าเสีย

คำเกี่ยวข้อง[แก้]