หาย
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰrwɤːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉᩣ᩠ᨿ (หาย), เขิน ᩉᩣ᩠ᨿ (หาย), ลาว ຫາຍ (หาย), ไทลื้อ ᦠᦻ (หาย), ไทใหญ่ ႁၢႆ (หาย), ไทใต้คง ᥞᥣᥭᥴ (ห๋าย), พ่าเก ꩭႝ (หย์), อาหม 𑜑𑜩 (หย์) หรือ 𑜍𑜩 (รย์)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | หาย | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | hǎai |
| ราชบัณฑิตยสภา | hai | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /haːj˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]หาย (คำอาการนาม การหาย)