หา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhǎa
ราชบัณฑิตยสภาha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/haː˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *kraᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩣ (หา), ภาษาลาว ຫາ (หา), ภาษาไทลื้อ ᦠᦱ (หา), ภาษาไทดำ ꪬꪱ (หา), ภาษาไทใหญ่ ႁႃ (หา), ภาษาอาหม 𑜁𑜡 (ขา) หรือ 𑜁𑜞𑜠 (ขฺระ), ภาษาจ้วง ra, ภาษาแสก หร่า

คำกริยา[แก้ไข]

หา (คำอาการนาม การหา)

  1. มุ่งพบ, พบ
    ไปหาหมอ
    เพื่อนมาหา
  2. เยี่ยม, เยี่ยมเยียน
    เพิ่งทราบว่าครูกำลังป่วย ต้องไปหาท่านเสียหน่อย
  3. ฟ้อง, กล่าวโทษ
    เขาหาว่า…
  4. พึ่ง
    ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร
  5. บางทีก็ใช้ควบกับคำอื่น มีความหมายว่า ขวนขวายเพื่อให้ได้มาโดยวิธีต่าง ๆ
    ค้นหา
    สืบหา
    เที่ยวหา
    ตามหา
    เสาะหา
    แสวงหา

คำบุพบท[แก้ไข]

หา

  1. (ล้า) ที่
    เขาอยู่หาไหน ๆ ก็ไม่รู้ จะไปตามตัวเขาได้อย่างไร
  2. สู่
    เด็กว่ายน้ำเข้าหาฝั่ง

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำอนุภาค[แก้ไข]

หา

  1. เสียงซักหรือเตือนให้ตอบ
    ว่ากระไรหา