ว่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ວ່າ(ว่า), ภาษาไทลื้อ ᦞᦱᧈ(ว่า), ภาษาไทใหญ่ ဝႃႈ(ว้า)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ว่า
สัทอักษรสากล /waː˥˩/
คำพ้องเสียง หว้า

คำกริยา[แก้]

ว่า (คำอาการนาม การว่า)

  1. พูด, บอก เช่น เขาว่า ที่นี่ฝนตกทุกวัน
  2. ดุ เช่น อย่าเอะอะไปเดี๋ยวครูว่าเอา, ติ เช่น ดีแต่ว่าเขา
  3. ดุด่าว่ากล่าว เช่น ว่าไม่ได้ ก็เลี้ยงไม่ได้
  4. ร้อง เช่น ว่าเพลง
  5. จ้าง, ตกลงให้ทำการสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยให้ค่าจ้าง เช่น ไปว่าขนมมาเลี้ยงแขก
  6. เป็นคำใช้แทนกริยาอื่นบางคำได้ เป็นต้นว่าใช้แทนคำว่ากิน เช่น ว่าเสียเรียบ ว่าเสียเต็มคราบ ใช้แทนคำว่า ทำ เช่น ว่าเสียเอง

คำสันธาน[แก้]

ว่า

  1. ใช้เป็นสันธานเชื่อมประโยค เช่น พูดว่า คิดว่า หมายความว่า มีความเห็นว่า