ประโยค

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต प्रयोग (ปฺรโยค); เทียบภาษาบาลี ปโยค; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ປະໂຫຍກ (ปะโหย̃ก), ภาษาเขมร ប្រយោគ (บฺรโยค)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปฺระ-โหฺยก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-yòok
ราชบัณฑิตยสภาpra-yok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.joːk̚˨˩/

คำนาม[แก้ไข]

ประโยค

  1. (ไวยากรณ์) คำพูดหรือข้อความที่ได้ความบริบูรณ์ตอนหนึ่ง ๆ
    ประโยคบอกเล่า
    ประโยคปฏิเสธ
    ประโยคคำถาม
  2. ชั้นแห่งความรู้ภาษาบาลี
    เปรียญ 3 ประโยค
    สอบได้ประโยค 3
  3. ความเพียรเครื่องประกอบ, ความเพียร
    ประโยคสัมปทา
    การถึงพร้อมด้วยความเพียร

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]