หมู

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หฺมู
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmǔu
ราชบัณฑิตยสภาmu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/muː˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰmuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩪ (หมู), ภาษาลาว ໝູ (หมู), ภาษาไทลื้อ ᦖᦴ (หฺมู), ภาษาไทดำ ꪢꪴ (หฺมุ), ภาษาไทใต้คง ᥛᥧᥴ (มู๋), ภาษาไทใหญ่ မူ (มู), ภาษาอาหม 𑜉𑜥 (มู), ภาษาจ้วง mou, ภาษาปู้อี mul, ภาษาแสก หมู่

คำนาม[แก้ไข]

หมู (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิด ในวงศ์ Suidae เป็นสัตว์กีบคู่ ตัวอ้วน จมูกและปากยื่นยาว ปลายจมูกบานใช้สำหรับดุนดินหาอาหาร อาการเช่นนี้เรียกว่า ดุด ขนลำตัวแข็งอาจยาวหรือสั้น มีเขี้ยว 2 คู่ กินทั้งพืชและสัตว์ มีทั้งที่เป็นสัตว์เลี้ยงและที่เป็นสัตว์ป่า หาอาหารโดยใช้จมูกดุด
  2. (ภาษาปาก) บุคคลที่อาจหลอกหรือเอาชนะได้ง่าย
    นักมวยต่างประเทศคนนี้อย่าไปคิดว่าหมูนะ
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]
ดูที่ อรรถาภิธาน:หมู

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หมู (คำอาการนาม ความหมู)

  1. (ภาษาปาก) ง่าย, สะดวก
    เขาเลือกทำแต่งานหมู

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

หมู (คำอาการนาม ความหมู)

  1. (ภาษาปาก) ง่าย, สะดวก
    วิชาคำนวณสำหรับเขาแล้วหมูมาก
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]