ด้วย
ภาษาไทย
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]Li Fang-Kuei (1977) สืบสร้าง *ʔduəi C1 ในภาษาไทดั้งเดิม; ร่วมเชื้อสายกับลาว ດ້ວຍ (ด้วย), คำเมือง ᨴ᩠ᩅ᩠ᨿ (ทวย), ไทลื้อ ᦑᦽ (โทย), ไทใหญ่ လူၺ်ႈ (ลู้ญ), จ้วง ndij (ดี้, “ด้วยกัน, และ”), จ้วงแบบจั่วเจียง nduij, nduoij (ดู้ย, ด้วย, “ด้วยกัน, และ”)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ด้วย | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | dûai |
| ราชบัณฑิตยสภา | duai | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /dua̯j˥˩/(สัมผัส) | |
คำกริยาวิเศษณ์
[แก้ไข]ด้วย
คำบุพบท
[แก้ไข]ด้วย
- คำนำหน้านามเพื่อให้รู้ว่านามนั้นเป็นเครื่องใช้หรือเป็นสิ่งที่ใช้เป็นเครื่องกระทำ
- ฟันด้วยมีด
- ตาม
- ทำด้วยอารมณ์
คำสันธาน
[แก้ไข]ด้วย