เดียว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เดียว, ลาว ດຽວ (ดยว), คำเมือง ᨯ᩠ᨿᩅ (ดยว), เขิน ᨯ᩠ᨿᩴ (ดยํ), ไทลื้อ ᦵᦡᧁ (เดว), ไทดำ ꪒꪸꪫ (ดย̂ว), ไทขาว ꪒꪸꪫ, ไทใหญ่ လဵဝ် (เลว), ไทใต้คง ᥘᥥᥝ (เลว), อาหม 𑜃𑜢𑜈𑜫 (นิว์), จ้วง ndeu (แดว)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เดียว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | diao |
| ราชบัณฑิตยสภา | diao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /dia̯w˧/(สัมผัส) | |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เดียว
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /diaw˧˧/
คำนาม
[แก้ไข]เดียว
- รูปแบบอื่นของ ᨯ᩠ᨿᩅ (ดยว)
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]เดียว
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ia̯w
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- th:หนึ่ง
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำนามภาษาอีสาน
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน