ข้ามไปเนื้อหา

เดี่ยว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: เดียว และ เดี๋ยว

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ດ່ຽວ (ด่ย̂ว), ภาษาคำเมือง ᨯ᩠ᨿ᩵ᩅ (ดย่ว), ภาษาเขิน ᨯ᩠ᨿ᩵ᩴ (ดย่ํ), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง ndeuq (แด่ว, เดี่ยว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เดี่ยว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdìao
ราชบัณฑิตยสภาdiao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/dia̯w˨˩/(สัมผัส)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เดี่ยว

  1. แต่ลำพังตัวโดยไม่มีใครหรืออะไรร่วมด้วย
  2. เรียกการเล่นกีฬาบางชนิดซึ่งมีผู้เล่นข้างละคน
    เทนนิสประเภทเดี่ยว
    แบดมินตันประเภทเดี่ยว

คำตรงข้าม[แก้ไข]

คำประสม[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

เดี่ยว

  1. (ภาษาปาก) แสดงฝีมือการเล่นดนตรีคนเดียว
    เดี่ยวกีตาร์
    เดี่ยวแซกโซโฟน

คำประสม[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เดี่ยว

  1. ส่วนสูงของเรือนตั้งแต่พื้นถึงเพดาน
  2. สิ่งที่มีลักษณะสูงตั้งแต่พื้นถึงเพดาน