ฝีมือ

ภาษาไทย

ฝี +‎ มือ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຝີມື (ฝีมื)

การแบ่งพยางค์		ฝี-มือ f ī – m ụ̄ ɒ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	fǐi-mʉʉ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	fi-mue
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/fiː˩˩˦.mɯː˧/^{(สัมผัส)}

ฝีมือ

ความเชี่ยวชาญ ใน การ ใช้มือ อย่าง มี ศิลปะ
คำพ้องความ: ฝีไม้ลายมือ

มีฝีมือในการเย็บปักถักร้อย

มีฝีมือในการปรุงอาหาร
เรียกการช่าง ทำ ด้วยมืออย่างมีศิลปะว่า การช่างฝีมือ
(ในเชิงเปรียบเทียบ) ความสามารถ หรือ ทักษะ และ ชั้นเชิงในการปฏิบัติการใด ๆ
เขามีฝีมือในการแก้ปัญหาต่าง ๆ ให้สำเร็จลุล่วงไปได้โดยรวดเร็ว

ราชาศัพท์ว่า ฝีพระหัตถ์