ฝี
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับลาว ຝີ (ฝี), ไทใหญ่ ၽီ (ผี) หรือ ၾီ (ฝี), ไทใต้คง ᥜᥤᥴ (ฝี๋), พ่าเก ၸီ (ผี)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ฝี | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | fǐi |
| ราชบัณฑิตยสภา | fi | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /fiː˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]ฝี
- โรคจำพวกหนึ่ง เป็นต่อมบวมขึ้นกลัดหนองข้างใน
- ใช้นำหน้าคำอื่น หมายความว่า การกระทำหรือการแสดงออกมาในบางลักษณะ เช่น ฝีมือ