ข้ามไปเนื้อหา

ข้าง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ข่าง

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *k.raːŋꟲ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨡ᩶ᩣ᩠ᨦ (ข้า‍ง) (ในคำว่า ᨡᩦ᩶ᨡ᩶ᩣ᩠ᨦ (ขี้ข้า‍ง), ᩈ᩠ᩅ᩶ᨦᨡ᩶ᩣ᩠ᨦ (ส‍ว้งข้า‍ง)), ลาว ຂ້າງ (ข้าง), ไทใหญ่ ၶၢင်ႈ (ข้าง) และ ၶၢင်း (ข๊าง), ไทใต้คง ᥑᥣᥒᥲ (ฃ้าง), พ่าเก ၵ︀င︀် (ขง์), อาหม 𑜁𑜂𑜫 (ขง์) หรือ 𑜁𑜞𑜂𑜫 (ขฺรง์), จ้วง hangj (ในคำ ndokhangj), จ้วงแบบจั่วเจียง hangj; เทียบออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *baʀaŋ, *tageʀaŋ (ซี่โครง)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ค่าง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkâang
ราชบัณฑิตยสภาkhang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰaːŋ˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงค่าง

คำนาม

[แก้ไข]

ข้าง

  1. เบื้อง
    ข้างหน้า
    ข้างหลัง
  2. ส่วน
    ข้างหัว
    ข้างท้าย
  3. ฝ่าย
    ข้างไหน
    ข้างนี้
  4. สีข้าง
    เอาข้างเข้าถู

ลูกคำ

[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น

[แก้ไข]

คำบุพบท

[แก้ไข]

ข้าง

  1. ใกล้, ริม
    ต้นฝรั่งข้างรั้ว

คำแปลภาษาอื่น

[แก้ไข]