หมี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰmwɯjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩦ (หมี), ภาษาลาว ໝີ (หมี), ภาษาไทลื้อ ᦖᦲ (หฺมี), ภาษาไทดำ ꪢꪲ (หฺมิ), ภาษาไทใหญ่ မီ (มี), ภาษาอาหม 𑜉𑜣 (มี), ภาษาจ้วง mui, ภาษาปู้อี moil; เทียบภาษาจีนเก่า (OC *meʔ)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ หฺมี
สัทอักษรสากล /miː˩˩˦/

คำนาม[แก้]

หมี (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Ursidae ตาและใบหูกลมเล็ก ริมฝีปากยื่นแยกห่างออกจากเหงือก สามารถยืนและเดินด้วยขาหลังได้ ประสาทการดมกลิ่นดีกว่าประสาทตาและหู กินพืชและสัตว์ ในประเทศไทยมี 2 ชนิด คือ หมีควาย [Selenarctos thibetanus (G. Cuvier)] ตัวใหญ่ ขนยาวดำ ที่อกมีขนสีขาวรูปง่าม และ หมีหมาหรือหมีคน [Helarctos malayanus (Raffles)] ตัวเล็กกว่าหมีควาย ขนสั้นดำ ที่อกมีขนสีขาวรูปคล้ายเกือกม้า

คำพ้องความหมาย[แก้]